Dziecko z każdym kolejnym dniem na świecie fascynuje się otoczeniem, obserwuje, dotyka, poznaje. Na początku potrzebuje nierozerwalnej bliskości matki, ale powoli skupia uwagę na tym, co się dzieje wokół. Nadchodzi w końcu moment, kiedy samodzielnie sięga po przedmioty, kładzie je sobie do ust lub coraz sprawniej koordynuje pracę rąk wyciągając je w kierunku trzymanej przez mamę butelki. Szczególnie celowe wkładanie sobie zabawek do ust jest wyraźnym znakiem dla rodziców, że ich pociecha jest gotowa na pierwsze lekcje z samodzielnego jedzenia. Karmienie jest niesamowitą edukacją. Mobilizuje prawie wszystkie zmysły; węch, dotyk, wzrok, smak. Maluchy dotykają jedzenie i przez opuszki palców wyczuwają jego konsystencję. Wyczuwają fakturę, temperaturę i zapach. Istotną rolę grają kolory – im ich więcej, tym dziecko jest bardziej zainteresowane jedzeniem. Maluch w szóstym miesiącu życia podejmuje pierwsze próby jedzenia bez pomocy rodziców. Wtedy bobas potrafi już siedzieć z pomocą oparcia, jak również powoli uczy się kierować paluszki do ust. Okres przejściowy
Startując z progu szóstego miesiąca rozpoczyna się tzw. cykl przejściowy. Siódmy miesiąc pozwala już dziecku na trzymanie małej butelki w dłoniach i smakowanie dań przy użyciu palców. Pediatrzy polecają w tym okresie podawać dziecku małe kawałki gotowanych warzyw (np. brokuły, groszek, marchew), małe kawałki mięsa (np. ryby, kurczak) lub miękkie owoce (np. banan, gruszka, brzoskwinia). Kategorycznie nie wolno dziecka częstować suszonymi owocami (np. morele, rodzynki, daktyle), orzechami, popcornem, chipsami, nieugotowanymi warzywami i produktami, które są zbyt dużej wielkości dla małego przełyku niemowlaka.
Lekcje samodzielnego picia najlepiej praktykować w wannie. Napój z kubka ma pełne prawo wylania się, a ubranka dziecka, dywan czy stół w kuchni pozostają bez plam. Na początku warto podawać malcowi kubek z mniejszym obwodem otworu; w tym momencie bardziej przypomina smoczek i łatwiej go dziecku uchwycić w usta. Najchętniej maluchy wypiją mleko lub szklankę soku.
Dziecko je samodzielnie
Ósmy miesiąc to czas, w którym dzieci wchodzą w etap większej samodzielności w spożywaniu posiłku. Maluch może siedzieć bez opierania się, nie potrzebuje pomocy, by chwycić za kubek lub łyżkę. Co prawda nie operuje jeszcze sprawnie sztućcami, ale praktykuje się wtedy, by pomagać dziecku w nakierowywaniu łyżeczki do ust. Z psychologicznego punktu analizy rozwojowej niemowląt wyraźnie mówi się o konieczności chwalenia. Dziecko, które słyszy pochwały i otrzymuje nagrody, chętniej się uczy i przystosowuje do nowych warunków egzystencji. By zaoszczędzić na czasie oraz sprzątaniu, wygodniej podawać brzdącowi małe kubki z niewielką ilością wody lub mleka. Dzięki temu unikniemy wielu plam i rozlewania.Kolejna faza kulinarnego wtajemniczenia, dziewiąty miesiąc, to poszerzenie menu. Tutaj można już podawać dziecku do spróbowania większe kawałki pokarmu. Wykształca się podstawowa cecha potrzebna do jedzenia – żucie. Poza tym maluch po raz pierwszy chwyta i utrzymuje dłużej w dłoni przedmioty samym kciukiem i palcem wskazującym. Do wyboru z oferowanych składników spożywczych ma kawałki miękkiego sera, paski chleba z serkiem topionym albo obrany ogórek. Dodatkowo może mieć ochotę na jagody, banany, brzoskwinie lub brokuły.
Umiejętność biegłej wprawy w wykonywaniu kilku łyków jeden po drugim jest charakterystyczne dla jedenastego miesiąca życia.
Nawyki
Etap nauki dziecka - odpowiednie spożywanie pokarmów jest bardzo ważny dla jego dalszego rozwoju. W zależności od tego, co rodzice podają swojemu maleństwu, jak często oraz w jakich ilościach, tworzą się nawyki żywieniowe na całe życie. Wymuszanie na córce lub synu spożywanie większej ilości posiłków, może w efekcie spowodować problem z nadwagą. Na talerzu powinno znajdować się tylko tyle, ile maluch jest w stanie w danej chwili zjeść. Gdy latorośl zaczyna samodzielnie sięgać po składniki spożywcze, odchodzi spory obowiązek ciągłego karmienia, ale jednocześnie z czasem traci się kontrolę nad tym, co dziecko je. Dlatego też budowania zdrowych nawyków żywieniowych należy uczyć już od pierwszych miesięcy. Jest to również idealny moment do tego, by wprowadzać w codzienność pewne normy etyczne; odpowiednie zachowanie się przy stole i kształtowanie świadomości wzorców kulturowych.
