Odpowiednia dawka słońca jest niezbędna do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania organizmu dziecka. Stymuluje wszystkie procesy życiowe, pobudza przemianę materii i poprawia utlenienie tkanek. Korzystnie wpływa na stan układu kostnego, hormonalnego i odpornościowego. Jest niezbędna do syntetyzowania witaminy „D”, której niedobór powoduje krzywicę, poprawia także przyswajanie wapnia i żelaza.Jednak nieumiejętne, nieostrożne i nieumiarkowane korzystanie ze słońca ma opłakane skutki. Skóra dziecka jest szczególnie wrażliwa na wszelkie podrażnienia, również te spowodowane działaniem słońca, a termoregulacja dziecięcego organizmu bardzo łatwo ulega zaburzeniu pod wpływem wysokiej temperatury. Dlatego dzieci należy z dużą uwagą poddawać działaniu słońca. Ochronę przed promieniowaniem UV powinniśmy rozpocząć już w okresie noworodkowym i kontynuować przez okres całego dzieciństwa.
Oto kilka podstawowych zasad ochrony skóry dziecka:
- Unikaj nasłonecznienia dziecka od godziny 11 do godziny 15;
- Zakładaj cienkie, bawełniane, przewiewne ubranka, osłaniające ramiona. Głowę osłaniamy czapką, chusteczką lub kapeluszem;
- Niemowlętom przymocowuj do wózka parasolkę przeciwsłoneczną lub rozkładaj daszek.;
- Stosuj kremy przeciwsłoneczne. Dla niemowląt i małych dzieci, a także tych z alergiami skórnymi przeznaczone są kremy ochronne z filtrami mineralnymi. Starsze dzieci możemy smarować kremami z filtrami chemicznymi;
- Niemowlęta smaruj kremami z filtrem o największym współczynniku ochronnym 50+. U dzieci w wieku od 1 do 3 lat stosuj kremy z filtrem SPF od 40 do 50+. Takiemu dziecku można już pozwolić na 20 minut zabawy w pełnym słońcu. Powyżej czwartego roku życia maluch może przebywać na słońcu nawet godzinę, chroniony filtrem powyżej SPF 30+. Jeśli dziecko ma jasną karnację i włosy, wrażliwą skórę, skłonność do piegów i znamion lub jeśli w rodzinie występowały nowotwory skóry, należy stosować najwyższą ochronę – SPF 50+;
- Nakładaj filtry ochronne na 20 do 30 minut przed wyjściem na słońce. Jeśli zapomnisz o tym, na ich nałożenie nigdy nie jest za późno, ale wówczas ich skutek jest mniejszy. Aplikacje trzeba powtarzać co 2– 3 godziny;
- Chroń oczy dziecka. Powinno ono nosić okulary przeciwsłoneczne, najlepiej kupione u optyka wyposażone w filtry;
- Na słońcu podajemy dziecku coś do picia (woda mineralna, herbatki ziołowe, soki owocowe);
- Małe dzieci powinny przebywać w półcieniu i często ochładzać ciało chlapiąc się w wodzie, moczyć nogi lub chociaż nawilżać buzię i szyję;
- Pamiętaj, że piasek wzmaga intensywność promieni UV o 25%, a do dziecka przebywającego w cieniu dociera 50% promieniowania. W górach siła słońca wzrasta o 4% na każde 300 metrów wysokości, natomiast śnieg wzmaga intensywność promieniowania aż o 80%;
- Obserwuj skórę dziecka, a w szczególności znamiona. Jeśli zauważysz ich powiększanie się, krwawienie, zmianę zabarwienia, kształtu lub czerwoną obwódkę wokół zgłoś się natychmiast do lekarza onkologa (bez skierowania);
- Jeżeli dziecko zażywa leki, spytaj lekarza czy nie zawierają związków foto-uczulających.
Nieumiejętne korzystanie ze słońca może doprowadzić do oparzeń słonecznych. Są to stany zapalne skóry spowodowane zbyt długą jej ekspozycją na słońcu. W lżejszym przypadku oparzona skóra jest podrażniona, napięta, zaczerwieniona i wrażliwa. W cięższym, nazywanym udarem, skóra ulega uszkodzeniu. Oparzone miejsce boli, naskórek łuszczy się, pojawiają się pęcherze. Jeżeli oparzenie obejmuje dużą powierzchnię może dojść do zakłócenia naturalnej zdolności skóry do regulowania ciepłoty ciała. Skutkiem jest przegrzanie organizmu, któremu towarzyszą zawroty i bóle głowy, podwyższona temperatura, nudności i przyspieszone tętno. Dalsze przebywanie na słońcu w stanie przegrzania może doprowadzić do udaru cieplnego, który jest groźny dla zdrowia, a nawet życia dziecka. 
