Temperatura ciała zdrowego dziecka waha się między 36 – 37°C. Gdy termometr wskazuje ciepłotę ciała powyżej 37 do 38°C, mówimy tylko o stanie podgorączkowym u dziecka. Umiarkowana gorączka mieści się w granicach 38-39°C. Powyżej tej granicy możemy mówić o wysokiej gorączce. Trzeba też pamiętać, że temperatura zależy również od miejsca, w którym ją mierzymy i od pory dnia (najwyższa jest o 18-tej, najniższa o 4-tej nad ranem).
Metod mierzenia gorączki jest kilka. Każda z nich powinna być indywidualnie dostosowana przez rodziców do wieku i ogólnego samopoczucia dziecka.
W takim razie jak mierzyć?
- Pod pachą – ta metoda jest najwygodniejsza w przypadku dzieci starszych, ewentualnie cierpliwych i mało ruchliwych. Termometr rtęciowy powinien być trzymany pod pachą około 5 minut, a termometr elektroniczny 2 minuty.
- W ustach – sposób ten sprawdza się u małych i większych dzieci, ostateczny pomiar zawsze daje wynik wyższy o 0,3°C.
- W odbytnicy – ta metoda stosowana najczęściej u niemowląt z uwagi na krótki czas mierzenia. Wynik końcowy jest wyższy o 0,5°C od rzeczywistej temperatury ciała.
W aptekach jest dostępnych wiele rodzajów termometrów – są termometry paskowe (nakładane na czoło) do mierzenia temperatury zwłaszcza małych dzieci, termometry cyfrowe do pomiaru temperatury w uchu oraz termometry cyfrowe do pomiaru temperatury po zbliżeniu aparatu do głowy dziecka.
Co oznacza gorączka?
Przyczyn gorączki możemy dopatrywać się u kilku źródeł. U niemowląt i małych dzieci najczęściej powodowana jest bolesnym ząbkowaniem lub pojawia się tzw. gorączka „trzydniówka”. Dzieci mogą też reagować gorączką na przegrzanie, wysiłek, stres. Podwyższona temperatura może być odpowiedzią organizmu na szeroko rozumiany proces zapalny. U dzieci jest on wywołany przez zakażenie wirusowe, bakteryjne, rzadziej grzybicze. We wczesnym dzieciństwie 70-80% zakażeń powodują wirusy.
Wzrost temperatury świadczy wówczas o tym, że organizm walczy z chorobą. Jest to fizjologiczny odruch obronny organizmu, choć nie zawsze dobrze tolerowany.
Jak radzić sobie z gorączką?
Jeżeli gorączka trwa długo lub przekracza 38,5°C, sama w sobie może być niebezpieczna i trzeba ją obniżać. Obniżanie temperatury warto rozpocząć od metod naturalnych.
Oto kilka z nich:
- Wykąp dziecko w letniej wodzie o 2°C niższej od jego temperatury.
- Przykładaj na czoło i kark zimne okłady zmieniając je co 15 minut.
- Owiń całe ciało dziecka mokrym prześcieradłem zwilżonym w letniej wodzie.
Dopiero gdy metody naturalne nie przynoszą zamierzonego efektu – znacznego obniżenia temperatury ciała, trzeba sięgnąć po farmaceutyki. Podawaj je dziecku doustnie lub w czopku.Leki należy podawać systematycznie, także w godzinach nocnych. Nie należy przekraczać zaleconych dawek. Lekami, które możemy podać dziecku sami jest paracetamol. Jest on dostępny w różnych preparatach – Apap, Paracetamol, Efferalgan.
W czasie gorączki należy szczególną uwagę zwrócić na częste dopajanie dziecka. Podawanie płynów nie dopuszcza do odwodnienia dziecka, zwłaszcza gdy gorączce towarzyszą wymioty lub biegunka. Łagodnie przeciwgorączkowo działają herbatki z lipy, czarnego bzu, malin. Dzieci karmione piersią przystawiaj do niej jak najczęściej.
Pamiętaj aby często wietrzyć pokój i dbaj, by temperatura w pomieszczeniu nie przekraczała 20°C.
Kiedy do lekarza?
Niestety, nie zawsze możemy sami zwalczyć gorączkę dziecka. Są również dodatkowe okoliczności, w razie których należy pilnie zgłosić się do lekarza:
- Gdy gorączka utrzymuje się przez trzy doby.
- Gdy przekracza 40°C i nie spada pomimo podawania leków obniżających gorączkę.
- Gdy pojawiły się drgawki.
- Gdy towarzyszy jej sztywność karku u dziecka, maluch nie może pochylić głowy do przodu.
- Gdy wysoka gorączka występuje u dziecka poniżej szóstego miesiąca życia.
Pamiętajmy, że gorączka nigdy nie może zostać zlekceważona i pozostawiona sama sobie. Nie mija samoistnie i wymaga właściwego postępowania. Jeśli będziemy się stosować do zaleceń, gorączka szybko minie i nie pozostawi po sobie niemiłego wspomnienia.
