| Pozytywna funkcja smoczka Smoczek jest nieodzownym elementem dzieciństwa. Używały go również nasze mamy, babcie i pewnie ich mamy również. Rola smoczka jest bardzo wygodna w praktyce rodziców, ale przede wszystkim przynosi ulgę maluchom. Motyw ssania dziecku kojarzy się jeszcze z okresem ciąży lub ssaniem mleka matki. Łączenie faktów bliskości, dotyku, ssania oraz czułości, automatycznie wywołuje u malców poczucie bezpieczeństwa. Butelka tylko chwilowo zastępuje formę sutka. Smoczek jest w stanie zaspokoić konieczność ssania na dłuższy czas, a jednocześnie rozwija narządy mowy. Regularne stosowanie smoczka powoduje uspokojenie, powolny oddech, opanowanie płaczu i spokojny sen. Maleństwa uwielbiają ssać – to je ucisza i odpręża. |
 |
Zagrożenia wynikające z faktu używania smoczka
Z roku na rok mówi się o coraz większych negatywnych konsekwencjach, jakie może wywołać zbyt długie podawanie maluchowi smoczka do ust. Ortodonci podkreślają, że zasypianie ze smoczkiem daje niejednokrotnie efekt deformacji szczęki i uzębienia. Kształtowanie się nieprawidłowego zgryzu musi być później korygowane przez aparaty dentystyczne, a czasami również nie obejdzie się bez bolesnych zabiegów klinicznych. O obawach na temat stosowania smoczka wypowiadają się również pediatrzy. Mamy nie zawsze dbają o higienę smoczka; nie płuczą go w ciepłej wodzie, nie wymieniają i nie zwracają uwagi, gdzie i na czym leży. Pojawia się wtedy bardzo duże niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się drobnoustrojów chorobotwórczych. Od niedawna do wieloaspektowej dyskusji na temat sensu stosowania zabawki dołączyli się psychologowie. Niektórzy wychodzą z założenia, że tonowanie pociech za pomocą smoczka, a nie przytuleniem i bliskością, może być przyczyną osłabienia relacji na linii matka-dziecko. Maluch, który często podczas płaczu jest uspokajany smoczkiem, może mieć problemy z adaptacją w nowym społeczeństwie i być zamknięty na nowe kontakty międzyludzkie. Mało mówi i nie jest zainteresowany poznawaniem rówieśników.
