Wprowadzenie:
Ząbkowanie, czyli wyrzynanie się zębów jest procesem fizjologicznym, który zazwyczaj przebiega bez zaburzeń. Wyróżniamy ząbkowanie pierwsze – mleczne oraz ząbkowanie drugie – stałe. Zawiązki zębów kształtują się bardzo wcześnie, występują już około 40 dnia życia zarodka, a rozwój ich trwa do końca drugiej dekady ciąży. Pierwsze ząbki wyrzynają się najczęściej około 6-8 miesiąca życia dziecka, chociaż mogą pojawić się znacznie później. Uzębienie mleczne składa się z 20 zębów, a uzębienie stałe z 32 zębów. Zęby stałe wyrzynają się między 6. a 14. rokiem życia. |
 |
Najpóźniej, bo około 18 roku życia, wyrzynają sie tzw. zęby mądrości (zęby trzonowe trzecie).
Rozwój uzębienia:
Pierwsze ząbki zwykle zaczynają przebijać się przez dziąsło po 6. miesiącu życia, zwykle w następującej kolejności: dolne jedynki, górne jedynki, górne i dolne dwójki, czwórki, trójki (kły), piątki. Dziecko roczne powinno mieć wyrżniętych 8 zębów (wszystkie siekacze), dziecko półtoraroczne – 12 zębów (8 siekaczy i 4 pierwsze trzonowce), dziecko dwuletnie – 16 zębów (8 siekaczy, 4 pierwsze trzonowce, 4 kły), a dziecko dwu i pół roczne wszystkie zęby mleczne. Wyrzynanie zębów jest zróżnicowane w zależności od płci dziecka – u chłopców szybciej przebijają się zęby mleczne, natomiast dziewczynki szybciej je tracą i wcześniej wyrzynają się u nich zęby stałe. Wyżej wymieniona różnica sięga około 3 do 4 miesięcy.
Wczesne ząbkowanie:
Czasem zdarza się, że noworodek rodzi się z obecnym już co najmniej jednym zębem (1 na 2000 noworodków). Zęby noworodkowe mogą być luźno osadzone - ze względu na ryzyko zaaspirowania (dostanie się ciała obcego do drzewa tchawiczo-oskrzelowego) - większość stomatologów zaleca usunięcie luźno osadzonych zębów), jednak w większości przypadków są to prawidłowe mleczne siekacze środkowe dolne, które pozostają do czasu naturalnej utraty zębów mlecznych.